Donald.W.Winnicott /1896 - 1971/

"Ako do ovog gubitka dodje (gubitka nežnosti i ljubavi) pre nego što dete postane ličnost,dolazi do infantilne shizofrenije, neorganskih mentalnih poremećaja,nastaju preduslovi za kasnije kliničke poremećaje.Ako gubitak ljubavi izazove traumu kod bića koje je već dovoljno razvijeno da može biti traumatizovano,stvaraju se preduslovi za patološke poremećaje i antisocijalno ponašanje.Ako se to desi u periodu kada date izgradjuje svoju nezavisnost,dolazi do patološke zavisnosti,patološkog oponiranja i napada besa" (R.Zazo,"Poreklo čovekove osećajnosti",esej D.Anzijea,"Koža: od zadovoljstva do misli")
prelazni objekti (isto D.Winnicott)
"Prostor odustva može ispuniti jedino misao.Stvaranju misli kod malog deteta neophodna je podrška nekog odredjenog predmeta,koji time postaje zamena prisustva.Važnost koju odojče i dete često pridaju izvesnim predmetima posredan je,ali rečit dokaz koliko su za njih prekid prisustva i udaljavanja značajni.Želja,patnja,suprotstavljanje deteta ne mogu da se spreče udaljavanjem voljenih bića.Ali neki predmet iz njihovog prisustva može da se zadrži nezavisno od njihovog kretanja;ta stvar je prvo materijalna zamena,nosilac značenja i slika, a kasnije je samo slika i mentalno podsećanje.Taj predmet ima moć da uspostavi prisustvo u odsustvu.Tako se otvaraju vrata imaginarnog: namesto sigurnosti ,može da iskrsne opasnost;sadašnjost je kratkotrajna, a budućnost neizvesna.
Od doživljavanja do predvidjanja,razdvajanja,pasivna patnja deteta se pretvara u bojazan i nespokojstvo,vezane za razne oblike udaljavanja onih koje voli,čije prisustvo, a zatim samo postojanje, predstavljaju uslov sigurnosti.Predstave razdvajanja mogu da se odnose na prostor; u tom slučaju je ono simbolizovano pokretima i pomeranjem; strah od pada, strah da će se izgubiti, strah od otimanja.Ove slike se mogu odnositi i na vreme: to je anksiozno očekivanje povratka dragih osoba ili strah od njihove smrti.Razdvajanje može takodje da se pripisuje postupcima ili namerama tih lica: to je strah od napuštanja izazvan predstavom loših roditelja." (M.Zlotovec: "Strahovi kod dece",str.36)
"When symbolism is employed the infant is already clearly distinguishing between fantasy and fact,between inner objects and external objects,between primary creativity and perception.But the term transitional object, according to my suggestion,gives room for the process of becoming able to accept defference and similarity.I think there is use for a term for the root of symbolism in time, a term that describes the infant's journey from the purely subjective to objectivity; and it seems to me that the transitional object /piece of blanket,etc./ is what we see of this journey of progress towards experiencing."/D.Winnicot,"Playing and reality", - google.books/