Radio Beograd, III Program

Na tribini III Programa Radio Beograda (decembar 1984.g.) govorili su Radoman Kordić, Vladeta Jerotić, Gvozden Flego ,Žarko Trebješanin i Slavoj Žižek.Tema je bila "Nagon smrti i druga topika",dakle Sigmund Frojd.Posle Radomana Kordića u razgovor se uključio doktor Slavoj Žižek.

"Ja bih samo dodao dve napomene.Prvo,kad govorimo o nagonu smrti, naravno, prva asocijacija je nagon,instinkt,nešto biološko.Zato bi ovde trebalo raščistiti stvari.Mislim da je bitno da čitamo ove Frojdove tekstove,takozvane tekstove druge topike,tekstove preloma dvadesetih godina,iz perspektive tekstova desetih godina,pre svega "Uvodjenje narcizma",onda "Nagoni i sudbina nagona".Jedino ako tako čitamo tekstove dvadesetih godina,možemo da izbegnemo biologističku zamku.Jer,šta nam kaže tekst kakav je "Nagoni i sudbina nagona?".Tamo je eksplicitno kazano da to što Frojd naziva Trieb nije ništa biološko - to je nešto čemu je objekat sasvim indiferentan, nešto što je odredjeno celim sklopom gramatikalnih,označilačkih naddeterminacija,nešto što nema nikakvog biološkog ritma,itd. Znači, nešto što je sasvim neuporedivo sa nečim što bi bilo smisleno nazvati biološki nagon,instinkt.I na osnovu toga treba onda čitati tekstove dvadesetih godina o nagonu smrti i nagonu života.

Druga napomena - veza izmedju nagona smrti i simbolizacije.Kod Lakana stvari su zanimljivo dvoznačne.Iako sad ne govorimo o Lakanu, već o Frojdu, ipak to napominjem da bi se videla ova dvoznačnost koja postoji zapravo već kod Frojda i prenosi se na Lakana.Naime, klasična Lakanova teza je da imamo Lustprinzip, imaginarno područje doživljenog, subjektivne homeostaze, a simbolizacija znači intervenciju nečeg što narušava ovu homeostazu principa zadovoljstva, nekog slepog automatizma s one strane principa zadovoljstva."

VideoJug

VideoJug

How Can I Make A Good First Impression? (Creative & Culture: Communication Skills)

How Can I Make A Good First Impression? (Creative & Culture: Communication Skills)

"Handpresso" Mobile Espresso Machine : DigInfo

Egocentrizam moderne

"Dekartova metafizika subjektivnosti je,za mene, pre svega reakcija na sholastičke poglede na isti problem (problem položaja subjekta) i logičan zavešetak ideje sistematski zastupane i razvijane u doba humanizma (Pico dela Mirandola,Vives,G.Bruno i drugi).Zatim su došli "prosvetitelji"(Volter i ostali),pa Kant i Fihte itd.Subjekt u filosofiji postaje sve moćniji i, rekao bih, pretenciozniji.Celu stvar su pomalo (ali bitno)korigovali Levinas,Fuko i Ž.Derida.Od subjekta se traži da poštuje Drugo(Drugog),marginu diskursa,razliku i - ne treba da bude LOGOCENTRIČAN (egocentričan)
U oblasti psihologije (i na njenim marginama,mislim na filosofiju)skrenuo bih pažnju u vezi ove teme na radove Margarete Donaldson i T.Nejdžela.Evo jednog citata koji govori,čini mi se,o istom (i to daleko bolje od mene):
"Levinas's dispute with modernity is unmistakable,if not always worked out in great detail.Confronted by Kant's moral philosophy, for instance, he objects to the way in which religious transcendence - or what he prefers to call "infinity" - appears only as an "ideal of reason", thus defined in function of human finitude as "a projection of its exigencies in a beyond, the completion of what is given incomplete..."Against this Levinas insists on the revers order of analysis,such that it must be the idea of infinity which defines human finitude,and not the contrary.If is in this line,then,that he defines his ethical subject not by the ideal of autonomy but by the sheer fact of an original and irrecusable heteronomy.The argument in support of this claim is dialectical,appearing first to cede to the position of his opponent,only to reverse it by uncovering a still deeper,opposed phenomenological datum.This movement is plainly evident in 'Totality and Infinity': Levinas approaches human life beginning from a tension observed between the individual relation with the other person which that very self-concern seems to resist or even to exclude.But even as he thus seems to concede that we do indeed relate first to ourselves, he remains a virulent opponent of any claim for the primacy of the individual person,subject,or self.The central claim is well known: before,during,and after anything which I do for myself,there is this other person, whose presence alone therefore gives such acts a meaning which is ethical.Accordingly,it will have been the moral failure of Western thought to have overlooked or even to have closed itself to that deeper relation,with the result that we its progeny comfortably assume ourselves to be the origin of our acts and the center of our worl."Jeffrey Bloechl in C.E.Katz "E.Levinas: Beyond Levinas"p.32.

Melodia Relax

U potrazi za izgubljenim vremenom

Karl May's villa Shatterhand



Erich Fromm

"Freudova metoda, psihoanaliza, omogućila je najtočnije i najdublje proučavanje duše. »Laborato rij« analitičara nije imao nikakvih naprava. On ne može mjeriti ili brojiti svoje nalaze, ali kroz snove, maštanja i asocijacije dobiva uvid u skrivene želje i tjeskobe svojih pacijenata. Oslanjajući se samo na promatranje, um i svoje vlastito iskustvo kao ljudskog bića, on u svom »laboratoriju« otkriva da se duševna bolest ne može razumjeti ako je odvojimo od moralnih problema; da je njegov pacijent bolestan zato jer je zanemario potrebe svoje duše. Analitičar nije ni teolog ni filozof i ne polaže pravo na nadležnost na tim poljima, ali se kao liječnik duše bavi potpuno istim problemima kao i filozofija i teologija: dušom čovjeka i njezinim liječenjem".E.Fromm

Psihoanaliza najčešće ide unazad tragajući za nekim "zarobljenim" vremenom koje treba "osloboditi" i to je put ozdravljenja.Sinoć me je jedna emisija na pariskoj TV Arte vratila malo unazad.Malo?Negde oko četrdesetak godina, ako to može biti malo.Bilo je to vreme kada sam kupovao KOLOYS žvake pakovane sa sličicama za album WINNETOU,/vidi gore klip sa JuTjuba/, western priči Karla May-a.I to bi bilo to.